Yüzölçümü bakımından Türkiye'nin en büyük ili olan Konya'nın hikâyesi suyla başlar. Konya Ovası'ndan akan hiçbir ırmak denize ulaşmaz, çünkü burası kapalı bir havzadır; düz taban bugün buğday, şeker pancarı ve mısır tarlalarıyla kaplıdır. 20. yüzyılın başında Beyşehir Gölü'nden açılan kanallar Çumra çevresini suladı. Yeraltı suyu azaldıkça Karapınar yöresinde yeni obruklar açılıyor, volkanik Meke Gölü de su kaybediyor. Tarımın gücü ile suyun azlığı ilin en büyük sorusudur.
Kent, antik çağda Iconium adıyla bilinirken 11. yüzyılın sonunda Selçuklu yönetimine geçti ve 12. yüzyıldan 13. yüzyıla Anadolu Selçuklu Devleti'nin başkenti oldu. Bugün merkezdeki Karatay Medresesi'nin çinileri ile İnce Minareli Medrese'nin taş kapısı o dönemin ölçüsünü verir. Kervan yolları güvenceye alındıkça Konya, Anadolu'nun ticaret ve bilim merkezlerinden biri hâline geldi. Yakındaki Sille'de ise Rum nüfusun yaşadığı dönemden kalan taş evler ve kiliseler görülür.
Bugünün Konya'sı tarım makineleri, döküm ve gıda sanayisiyle büyüyen bir üretim kentidir, ovanın ürünü burada işlenir. Mutfağı da ovadan beslenir. Etli ekmek, ince hamura yayılmış kıymayla fırına sürülen uzun bir pidedir ve kentin gündelik yemeğidir. Bamya çorbası düğün sofralarında, fırın kebabı özel günlerde yer alır, sac arası tatlısı da yemeği bitirir.
Beş kartpostalda Konya
Çatalhöyük
Çumra yakınındaki höyüğü James Mellaart 1958'de buldu, kazılara 1961'de başladı; 1993'ten sonra çalışmaları Ian Hodder sürdürdü. Evler arasında sokak yoktu, insanlar çatıdan merdivenle girerdi. Duvarlarda boğa başları, av sahneleri ve kilimi andıran desenler bulundu. Alan 2012'de UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı.
Tuz Gölü
Ortalama derinliği bir metreyi bulmayan göl, kapalı bir havzanın dibindedir ve dışarıya su vermez. Ağustosta büyük ölçüde kurur; Kaldırım, Kayacık ve Yavşan tuzlalarında biriken kabuk makinelerle toplanır. Orta kesimlerinde flamingolar kalabalık kolonilerle kuluçkaya yatar. Göl ve çevresi 2001'de özel koruma alanı ilan edildi.
Beyşehir Gölü
Türkiye'nin en büyük tatlı su gölü sayılan Beyşehir, Toros eteklerinde yaklaşık 1120 metre yükseklikte uzanır. Otuz kadar adasının en büyüğü Mada'dır, Kızkalesi Adası'nda 1277'de yapılmış bir kale bulunur. Sularının bir bölümü Konya Ovası'nın sulanmasına ayrılır. Kıyılarda tepeli pelikan gibi kuşlar beslenir ve kuluçkaya yatar.
Mevlana Müzesi
Mevlânâ'nın 1273'te Konya'da ölümünün ardından kabrinin üzerine yapılan türbe, Kubbe-i Hadrâ denen yeşil kubbesiyle kentin simgesi oldu. Dergâh 1926'da müze olarak açıldı. Sergide el yazması Mesneviler, Nisan tası ve sanduka örtüsü öne çıkar. Her aralıkta ölüm yıl dönümünde Şeb-i Arus törenleri düzenlenir.
Alaeddin Camii
Yapım tek hamlede bitmedi. I. Mesud'un başlattığı cami, II. Kılıç Arslan döneminde kubbeli bölümüne kavuştu; I. İzzeddin Keykavus genişletmeye girişti, I. Alâeddin Keykubad 1220'de tamamladı. Abanoz minberi 1155 tarihlidir ve Ahlatlı usta Hacı Mengüm Berti'nin adını taşır. Avludaki kümbette II. Kılıç Arslan yatar.