Kaleiçi'ne girenlerin geçtiği üç kemerli mermer kapı, 130 yılında İmparator Hadrianus'un kente gelişi için yapıldı. II. Attalos'un MÖ 2. yüzyılda kurduğu Attaleia o sırada Pamfilya'nın işlek limanlarından biriydi ve kapıdan sonra sokaklar bugün de eski limana doğru iner. 1207'de Selçuklular kenti aldı ve Anadolu'nun içini Akdeniz'e bağlayan bir ticaret kapısı olarak kullandı.
İl, Toroslar'ın körfezi yay gibi sardığı bir kıyıya yerleşir. Batıda Beydağları neredeyse denizin içinden yükselir; bu yüzden Kaş ve Kalkan kıyıları dik, koyları küçüktür. Doğuda dağlar geri çekilir ve Pamfilya ovası açılır. Perge, Aspendos ve Side bu düzlükte büyüdü; Aspendos'un 2. yüzyılda yapılan tiyatrosu sahne binasıyla günümüze ulaştı. En doğuda Alanya'nın kayalık yarımadasını Selçuklu surları çevreler.
Bugün ilin geçimi iki ayak üzerinde durur: turizm ve tarım. 1980'lerden sonra Kemer, Belek, Side ve Alanya kıyıları otellerle doldu. Demre ve Kumluca ovalarında seralar uzanır, Finike'nin adı portakalla birlikte anılır. Toroslar'ın arkasında, Elmalı ve Korkuteli yaylalarında hava serinler, elma ve kiraz yetişir, Yörük gelenekleri sürer. Antalya sofrasının bilinen tadı tahinli piyazdır; çoğu lokantada şiş köftenin yanında gelir.
Beş kartpostalda Antalya
Myra
Demre Çayı'nın taşıdığı alüvyonla oluşan ovanın kenarında kurulan Myra, Strabon'a göre Likya Birliği'nin en büyük kentlerindendi. Bazı mezarlar uzaktan ev, bazıları tapınak gibi görünür. 4. yüzyılda kentin piskoposu olan Aziz Nikolaos'un kemikleri 1087'de Bari'ye götürüldü. Aziz Pavlus'un da 60 yılında Myra limanında gemi değiştirdiği anlatılır.
Patara
Herodot, Patara'yı tanrı Apollon'un kutsal merkezi olarak anar. Kentin limanı için Nero döneminde, 64-65 yıllarında yapılan deniz feneri 1481 dolayında yıkıldı; yazıtı ve taşları kazılarda bulunarak yeniden yükseltildi. Likya Birliği'nin toplandığı binayı 2010'da TBMM onardı. Aziz Nikolaos'un da Pataralı olduğu söylenir.
Manavgat Nehri
Antik çağda Melas adıyla bilinen nehir, Beyşehir Gölü'nün güneyindeki yüksek dağların karstik kaynaklarıyla beslenir ve 93 kilometre sonra denize ulaşır. Side'ye su bu havzadan giderdi. 1980'lerde yapılan Oymapınar ve Manavgat barajları akışı düzene soktu, Dumanlı kaynakları da baraj gölünün altında kaldı. Küçük tekneler kıyıdan yaklaşık yedi kilometre içeri girebilir.
Yivli Minare
Selçuklu Sultanı I. Alâeddin Keykubad'ın emriyle yapıldığı düşünülen minare, yaklaşık 38 metre yükselir ve sekiz yivli gövdesi kesme taş bir kaideye oturur. Tuğlaların arasındaki turkuaz çiniler hâlâ seçilir. Doksan basamaklı merdivenle çıkılan yapı, batısındaki camiyle ve yakındaki Mevlevihane ile birlikte bir külliyenin parçasıdır.
Düden Şelalesi
Düden Çayı'nın suları Antalya'nın kuzeyindeki Kırkgöz kaynaklarından gelir. Akarsu Bıyıklı Düden'de yer altına girer, yaklaşık 14 kilometre sonra yeniden yüzeye çıkar. Varsak'taki Yukarı Düden, Büyük İskender'in atlarını suladığı yer olarak anlatılır. Yolculuğun sonu Lara yakınındaki Karpuzkaldıran'dır: su, yaklaşık 40 metre yüksekten denize iner.