Rize'de yağmur mevsimlik bir olay değil, gündelik hayatın parçasıdır. Karadeniz'den gelen nemli hava, kıyıya çok yakın yükselen Kaçkar sıralarına çarpar ve yağışa dönüşür. İl bu yüzden Türkiye'nin en çok yağış alan yerlerindendir. Yerleşim de bu koşula göre biçimlenmiştir: evler köy meydanı çevresinde toplanmak yerine yamaçlara dağılır, tahıl ve mısırı nemden korumak için ayaklar üzerinde ahşap serenderler yapılır, dik köylere yük çoğu zaman tel halatlı küçük teleferiklerle taşınır.
Yamaçta toprak dar olunca gurbet erken başladı. 19. yüzyılın sonlarında Hemşinli erkekler Rusya'nın kentlerine çalışmaya gitti, fırınlarda ve pastanelerde iş öğrendi. Bolşevik Devrimi'nden sonra dönenler bu mesleği Anadolu'ya ve İstanbul'a taşıdı, Hemşin kökenli ustaların açtığı pastaneler ülkenin pek çok şehrinde tanındı. Çamlıhemşin'de pastacılık şenliği düzenlenmesi bu yüzdendir.
Kıyı şeridinde liman gelirleri ve keten önemliydi; 19. yüzyılın ikinci yarısında dokunan bez, bugün Rize bezi adıyla bilinen el işinin geçmişine işaret eder. Ardeşen ve Pazar çevresinde yaşayan Laz kültürü ile yukarı vadilerin Hemşin geleneği, kemençe ve tulumla oynanan horonda buluşur. Sofrada hamsi, mıhlama ve karalahana öne çıkar. Son yıllarda en büyük değişimi ulaşım getirdi: Rize-Artvin Havalimanı, dağda yer bulunamadığı için denize dolgu yapılarak kuruldu.
Beş kartpostalda Rize
Fırtına Deresi
Elevit ve Palovit derelerinin suları Çamlıhemşin'de Hala Deresi'yle birleşir, 68 kilometrelik akarsu Ardeşen'in batısında denize ulaşır. Şenyuva, Kadıköy ve Mikron köprüleri bu yolun üzerindedir. Yaklaşık 23 kilometrelik bölüm rafting için uygundur, ancak şiddetli yağmurdan sonra akıntı tehlikeli hâle gelir.
Ayder Yaylası
Çamlıhemşin'in 19 kilometre güneydoğusundaki yayla 1987'de turizm merkezi ilan edildi. Kaplıca suyu yaklaşık 260 metre derinlikten 50 derece dolayında çıkar ve geleneksel olarak romatizma şikâyetleri için kullanılır. Hala Vadisi halkı yazın eskiden beri yaylalara göçer, çayır biçilirken türkü söylenen Hodoç adlı şenlik ise artık yapılmıyor.
Rize Çayı
Rize'de çay denemeleri 1910'lara uzanır. 6 Şubat 1924 tarihli 407 sayılı kanun ve Zihni Derin'in çabaları üretimin önünü açtı, Batum üzerinden gelen tohumlar yamaçlara yayıldı, ilk fabrika 1947'de çalıştı. Fabrikada yaprak soldurulur, kıvrılır, oksitlenir ve kurutulur; koyu rengini oksidasyon verir.
Zilkale
Adının Aşağı Kale anlamındaki Zir Kale'den bozulduğu düşünülür. Dere yatağından yaklaşık 100 metre yukarıda dış sur, orta sur ve iç kale art arda yükselir. Tarihçi Anthony Bryer yapıyı Trabzon İmparatorluğu'na ya da Hemşin derebeyi Arhakel gibi yerel bir güce bağlar. Restorasyon 2008-2010 arasında yapıldı.
Rize Kalesi
Merkeze yaklaşık 1,5 kilometre uzaklıkta, Kale Mahallesi'ndeki yapının geçmişi tam olarak bilinmez. İç kale, Bizans İmparatoru I. Justinianus döneminde yeniden inşa edildi. Aşağı Kale ise yoğun yerleşimin içinde kayboldu, batı tarafında yalnızca birkaç sur ve kule parçası kaldı. Tepesi şehre ve denize bakar.