Macaristan'ın ulusal kahramanlarından II. Ferenc Rákóczi, ömrünün son on beş yılını Marmara kıyısındaki bu şehirde geçirdi. Habsburglara karşı ayaklanması başarısız olunca Osmanlı topraklarına sığınan prens, 1720'de o dönem Rodosto diye anılan Tekirdağ'a yerleşti ve 1735'te burada öldü. Yaşadığı ev Macar hükümetince satın alınıp onarıldı, bugün Rákóczi Müzesi'dir. Şehir bu yüzden Macar ziyaretçilerin rotasında yer alır, evin bir kopyası da Slovakya'nın Košice kentinde bulunur.
Tekirdağ'ın coğrafyası iki ayrı yüz gösterir. Batıda Ganos Dağları denize dik iner, Şarköy ve Mürefte'nin yamaçlarında bağlar sıralanır ve bu kıyıda şarapçılık eski bir uğraştır. Kuzeye ve doğuya gidildikçe arazi Trakya'nın geniş, dalgalı tarlalarına açılır, burada buğday ve ayçiçeği hâkimdir. Şehrin kiraz bahçeleri ise her yıl düzenlenen festivalle anılır. Marmara Ereğlisi, antik Perinthos kentinin üzerinde kurulmuştur ve kıyının çok eski bir ticaret hattı olduğunu hatırlatır.
İstanbul'a yakınlık son yarım yüzyılda ilin hayatını değiştirdi. Çorlu ve Çerkezköy çevresinde tekstil ve başka sanayi kolları büyüdü, D-100 üzerindeki küçük kasabalar fabrika bölgelerine dönüştü. Sahil şeridi de İstanbullular için yazlık konutlarla doldu. Yine de şehir merkezi kıyıya bakan bir taşra rahatlığını korur: akşamüstü sahil yolu kalabalıklaşır, balıkçı tekneleri limana döner, köfteciler dolar.
Beş kartpostalda Tekirdağ
Tekirdağ Köftesi
Tescil belgesine göre ün yaklaşık yüz yıl önce bir ustanın geliştirdiği yöntemle başladı. Dana eti; odun ateşinde pişmiş bayat ekmek, kırmızı soğan, sarımsak ve kimyonla yoğrulur. Asıl fark sonraki aşamadadır: hamur tepsilere basılıp 0-4 derecede en az 18 saat dinlendirilir. Köftenin elastik dokusu bu bekleyişten gelir.
Tekirdağ Arkeoloji ve Etnografya Müzesi
1967'de kurulan müze önce küçük bir binada hizmet verdi. Eski Vali Konağı 1976'da Kültür Bakanlığı'na devredildi ve kapılarını burada 1992'nin son günlerinde açtı. Arkeoloji bölümünde Erken Tunç Çağı'ndan Osmanlı'ya uzanan buluntular yer alır. Etnografya bölümü yöre insanının eşyalarını gösterir, sergi beş katlı teraslı bahçeye de taşar.
Hora Feneri
Şarköy'ün Hoşköy mahallesindeki fener, Fransız Mişel Paşa'nın yönetiminde yapıldı ve 1861'de tamamlandı. Demir parçaları ile döküm levhaları Fransa'dan getirildi. Kulenin yüksekliği 20 metre, ışığın deniz seviyesinden yüksekliği 50 metredir. Bekçi binasıyla birlikte bugün Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nün korumasındadır.
Uçmakdere
Rum döneminde Avdimio diye anılan yerleşim, o yıllarda önemli bir şarap merkeziydi. Bugünkü adın, eski Türkçede cennet anlamına gelen uçmak sözcüğünden geldiği anlatılır. Köyün üstündeki Ganos Dağı 945 metreye yükselir, antik çağda Ieron Oros yani kutsal dağ olarak anılmıştır. Bağlar bugün de yamaçların en belirgin görüntüsüdür.
Namık Kemal Evi
Bugünkü bina, mahallede ayakta kalan eski evlerden esinlenerek 1992'de yeniden yapıldı ve 21 Aralık 1993'te müze oldu. Üç katlı yapı, duvarlarla çevrili bahçenin içindedir. Vatan yahut Silistre'nin yazarına ayrılan odada soy ağacı ile dedesiyle resmi bulunur. Namık Kemal 1888'de Sakız'da öldü, mezarı Gelibolu Yarımadası'ndaki Bolayır'dadır.