Körfezin bir yakasından ötekine vapurla geçmek, İzmir'de gündelik bir iştir. Deniz kentin içine sokulur, Karşıyaka ile Konak'ı karşı karşıya getirir, batıdan esen imbat yaz akşamlarını serinletir. Körfezin kuzey ağzında Gediz Deltası ve İzmir Kuş Cenneti uzanır, flamingolar kentin görüş alanında beslenir. Bu korunaklı liman, kentin kaderini belirledi.
En eski yerleşim bugünkü Bayraklı'daki Tepekule'dedir. Eski Smyrna olarak bilinen bu höyükte Yunan kolonistlerin kenti yükseldi, anlatılana göre Homeros da burada doğdu. Büyük İskender'den sonra merkez Kadifekale'nin eteğine taşındı. Liman 19. yüzyılda Anadolu'nun incirini, üzümünü ve pamuğunu Avrupa'ya açtığında Türk, Rum, Ermeni, Yahudi ve Levanten tüccarlar aynı rıhtımda çalışıyordu. Kordon ve Karataş'taki Asansör bu dönemin mirasıdır.
İl sınırları körfezin çok ötesine uzanır. Kuzeyde Bergama'nın akropolü 2014'te Dünya Mirası Listesi'ne girdi. Urla'da MÖ 6. yüzyıldan kalan zeytinyağı işliği, yörenin zeytin geçmişini gösterir. Tire'nin salı pazarı ile Ödemiş'in patates tarlaları iç kesimlerin tarımsal yüzünü anlatır. Kültürpark'ta düzenlenen İzmir Enternasyonal Fuarı ise kentin ticaret geleneğini Cumhuriyet döneminde sürdürdü. Mutfak da limanın izini taşır. Sefarad Yahudilerine bağlanan boyoz, sabahları gevrek ve kumruyla sokak tezgâhlarını doldurur. Yaz ise deniz ürünleri, ot yemekleri ve Çeşme'nin sakızlı tatlılarıyla geçer.
Beş kartpostalda İzmir
Kemeraltı
Anafartalar Caddesi'nin kıvrımı, bir zamanlar kıyıyı izleyen eski iç limanın sınırını hâlâ belli eder. Liman 17. yüzyılda kademeli olarak doldurulunca açılan toprağa dükkânlar ve hanlar yayıldı. Kızlarağası Hanı 1744'te Hacı Beşir Ağa tarafından yaptırıldı. Havra Sokağı çevresinde kentin sinagogları toplanır.
Celsus Kütüphanesi
MS 2. yüzyılın başında yükselen yapı, on binden fazla rulo saklayabiliyordu. Celsus'un lahdi okuma salonunun altındaki mezar odasına kondu, bu yüzden bina anıt mezar işlevi de görür. Cephe nişlerindeki kadın heykelleri bilgelik ve erdem gibi nitelikleri temsil eder; bugünküler kopyadır. Yıkık cephe 1970'lerde Avusturyalı arkeologlarca yeniden dikildi.
Meryem Ana Evi
Alman rahibe Anne Catherine Emmerich'in vizyonları, Clemens Brentano'nun yazdığı kitapta bir ev tarif ediyordu. Bu tarifi izleyen Lazarist rahipler 1891'de burayı buldu. Katolik Kilisesi yapının Meryem'in gerçek evi olduğunu resmen doğrulamadı, ama kutsal yer saydı ve üç papa burayı ziyaret etti. Her 15 Ağustos'ta ayin düzenlenir, Müslümanlar da gelir.
Alaçatı
Anlatılana göre Hacı Memiş Ağa, bölgedeki bataklığı kurutmak için Sakız Adası ve çevresinden işçiler getirtti, gelenler yerleşip kasabayı büyüttü. Halkı uzun süre bağcılık ve zeytincilikle geçindi. 1874'te Ayios Konstantinos Kilisesi olarak yapılan bina bugün Pazaryeri Camii'dir. Mübadeleden sonra kasabaya Balkanlar'dan gelenler yerleşti.
İzmir Saat Kulesi
Fransız mimar Raymond Charles Péré, kuleye dönemin zevkine uygun Arap etkili bir süsleme verdi. Dört katlı, sekizgen gövde 25 metreye yükselir ve dört çeşmeyle çevrilidir; taşı Sarayköy'den geldi. Anlatılana göre saat, Alman İmparatoru II. Wilhelm'in hediyesidir. Kule 1980'lerde 500 liralık banknotta yer aldı.